annabethae.com

In wachtkamers en treinen zie je vaak blaadjes/magazines en kranten die door goedwillende mensen daar zijn neergelegd. Met de gedachte dat weggooien zonde is worden ze te pas en te onpas achter gelaten. Een prima idee. 

Dat dacht ik ook, tot gisteren.

Tegenover me in de trein was een dame een krantje aan het lezen. Voor het omslaan likte ze haar wijsvinger af zodat ze grip kreeg op de bladzijde. Ik zag het en keek er naar. Wie van ons doet dat niet? Ik wel in elk geval. Het is een gewoonte waarvan je niet eens meer weet dat je het doet.

De dame in kwestie verliet de trein bij Utrecht en liet goedbedoeld het krantje achter voor de volgende reiziger. Die vervolgens ook met een natte vinger de bladzijden omslaat. En de volgende. Brrrrrr. 

Ik neem dus voortaan mijn krantje mee naar huis en gooi het daar maar bij het oud papier. Wordt het recycled zonder dat het allerlei lichaamsvloeistoffen verspreid. 

Blijf ik nog wel met de vraag zitten of hier dan ook de uitdrukking 'natte vinger' werk vandaan komt? 

Reacties

Nooit meer!

Een tijd geleden stond ik in de apotheek te wachten tot ik aan de beurt was. Zoals gebruikelijk stond er ook hier een schaaltje met dropjes op de toonbank. 

Voor me stond een jochie van een jaar of vier, samen met zijn moeder. Hij was verkouden. De bellen hingen bij wijze van spreken uit zijn neus. Hij veegt met zijn hand zijn neus af en gaat vervolgens met dezelfde hand de schaal met dropjes in. Yuck.

Nu weet ik natuurlijk wel van schaaltjes met pinda's of nootjes in de café's waar mensen te pas en te onpas in graaien ... en waar de sporen van urine gevonden werden .. Dààr zal ik dus nooit meer iets van eten. Maar de link naar de 'droppot' bij de apotheek had ik nog nooit gemaakt.

Voor mij dus geen dropjes meer die voor algemeen gebruik neergezet zijn!! 

Reacties